Προγραμματίζοντας το τίποτα

Πάντως, σε περίπτωση που αναρωτιέσαι, μην ανησυχείς, νομίζω πως θα περιμένω όσο καιρό χρειάζεται.

Να και ένα τραγουδάκι που έγραψα για 'σένα.


Υ.Γ. θα περιμένω μέχρι το 2012.

Un Año de Amor

"Que los dias son eternos y vacios sin mi..."

Για ό,τι θα χάσουμε...

Σε είδα στ’ όνειρό μου

Σε είδα χθες βράδυ στ΄ όνειρό μου.
Ήταν ένα όμορφο βράδυ, ήμασταν σπίτι μου και είχαμε γιορτή. Όλα τα φώτα ήταν αναμμένα και κόσμος μπαινόβγαινε στα δωμάτια. Ήταν εκεί και ο θείος και η ξαδέρφη και κάτι γείτονες. Η μουσική ακουγόταν δυνατά και όλοι μιλούσαν ακόμα δυνατότερα. Ήμασταν χαρούμενοι, κάτι γιορτάζαμε. Είχα καθίσει στο πίσω δωμάτιο για να δροσίζομαι, ήταν καλοκαίρι στον ύπνο μου. Εκεί σε είδα. Μπήκες μέσα, κάθισες δίπλα μου και μου έδωσες ένα πιάτο πλαστικό, με φαγητό. Φορούσες τα γυαλιά σου, ένα φούτερ με κουκούλα, παντελόνι τζιν και μπλε αθλητικά παπούτσια. Σε κοίταξα καλά γιατί είχα να σε δω χρόνια. Κρατούσες και ένα ποτήρι πορτοκαλάδα, πλαστικό και αυτό. Μιλήσαμε πολλή ώρα. Με ρώτησες τι κάνω και εγώ σου απάντησα καλά, τώρα που είσαι εδώ είμαι καλά. Μετά έκανα πως δεν άκουσα το ξυπνητήρι, αλλά ήταν ήδη αργά. Είχε έρθει η ώρα να ξυπνήσω.

Άλλη μια μέρα ξεκινούσε χωρίς εσένα.

strength

Δεν έχω τη δύναμη να κάνω τα απλά. Να μαγειρέψω ή να σκουπίσω. Γι' αυτό συνήθως βρίσκω κάποιον άλλο να τα κάνει αυτά για μένα, όπως π.χ. την πρόθυμη μαμά. Τι γίνεται όμως όταν εμφανίζονται πράγματα που δεν μπορεί να τα κάνει η μαμά? Προφανώς πρέπει να τα κάνω μόνη μου, να βρώ λοιπόν τη δύναμη. Και ας πούμε τη βρίσκω. Όπως-μεταξύ μας-κάνω καθημερινα: Δύναμη να σηκωθώ το πρωί από το κρεβάτι για να πάω σε μια δουλειά που μισώ, δύναμη να δουλέψω 10 ώρες συνεχόμενα και να αποδόσω, δύναμη να είναι ευχάριστη, προσιτή, φιλική, συνετή, ηθική και ό,τι άλλα σκατά με κάνουν ευπρόσδεκτο μέλος αυτής της κωλοκοινωνίας που ζω. Φυσικά δύναμη να κάνω και τις υπόλοιπες δουλειές του σπιτιού τις οποίες η μαμά δεν είναι πρόθυμη να κάνει, όπως να σιδερώσω ή να αλλάξω σεντόνια. Ωραία μέχρι εδώ, αυτά αφορούν σε εμένα και, κουτσά στραβά με βοήθεια ή όχι, τα καταφέρνω. Είμαι πολύ καταφερτζού, μπράβο μου!
But...
But...
What about love??
Love?
Love?

Πρέπει να πάρω μια απόφαση.Πρέπει να βρώ τη δύναμη να πω μια κουβέντα. Προσπαθώ να την πώ μέρες τώρα...χμ...έναν μήνα και 16 ημέρες! Αλλά αυτή την κουβέντα δεν μπορώ να την πω. Ξέρω πως όταν την πω θα ηρεμήσω. Άλλωστε μέσα μου τη ζώ ήδη. Τότε γιατί δεν μπορώ να την πω? Ή τουλάχιστον δεν μπορώ να την ξεχάσω και να πώ κάτι άλλο όπως για παράδειγμα "ωραίος καιρός σήμερα". Τι το κάνει τόσο δύσκολο να την πώ? Αφού το έχω σκεφτεί τόσες, τόσες, τόσες φορές και έχω αποφασίσει πως αυτό είναι που θέλω. Γιατί σκατά δεν μπορώ να την πώ? Κάποια στιγμή όμως πρέπει να αποφασίσω, να την πω ή να ξεχάσω πως το σκέφτηκα καν.
Θέλω να χωρίσω.
οκ
Το'πα
Αλλά εδώ δεν πιάνει.
Εγώ, μόνο εσύ το ξέρεις αυτό.
Εσύ και εγώ

Τίτλοι του τέλους

Ιστολόγια, blogs και μαλακίες.Πού ακριβώς βρίσκεται ο πραγματικός μας εαυτός? Είμαστε αυτό που γράφουμε ή γράφουμε αυτό που θέλουμε πραγματικά να είμαστε? Δυστυχώς δε ξέρω ωραία λόγια να τα γράψω. Οι λέξεις είναι σαν τις νότες της μουσικής. Όλοι τις ξέουμε αλλά λιγοι είναι αυτοί που έχουν την ιδιοφυία να τις βάλουν στη σειρά και να φτιάξουν αριστούργημα. Βέβαια οι νότες είναι 7 , οι λέξεις ατελείωτες. Αυτό κάνει τους μουσικούς λίγο πιο ιδιοφυίες από όλους του άλλους.Νομίζω.
Σήμερα έχω όρεξη να μιλήσω για τον εαυτό μου. Παραδόξως, δεν έχω συχνά όρεξη να μιλάω για μένα. Αυτό είναι παράλογο? Είναι πέρα από την ανθρώπινη φύση που μας θέλει όλους εγωιστές, εγωκεντρικούς,εγώ, εγώ, εγώ? Δε νομίζω πως έχω κάτι ιδιαίτερο να δείξω στον κόσμο γύρω μου, και έτσι συνήθως δεν μιλάω για μένα. Μιλάω πολύ όμως, κυρίως για τους άλλους.
-Τι χρώμα είναι το φόρεμά σου?
-Πόσο το πήρες τλικά το αμάξι?
-Στη δουλειά όλα καλά?Τι γίνεται με τον διευθυντή?
-Το μεταπυχιακό πότε το τελειώνεις?
Δεν μου αρέσιε να μιλάω για μένα, γατί δεν έχω τίποτα να πώ.
Αλλά αυτή την ημέρα θέλω να μιλήσω για μένα. Θέλω να γράψω για μένα γιατί τα γραπτά μένουν κι εγώ φοβάμαι ότι θα ξεχάσω. Το έχω πάθει ξανα.Ξέχασα. Αλλά τώρα δεν θέλω να ξεχάσω. Θέλω να θυμάμαι και αυτό να με πονάει. Γαμώτο γιατί να μην μπορώ να γράψω κάτι αστείο, κατί που θα μα κάνει ξεχωριστή? Δεν έχω αστεία μεσα μου.
Πολλοί άνθρωποι είμαστε μόνοι μας. Αναρωτιέμαι, γιατί όλοι εμείς που είμαστε μόνοι μας, δεν συναντιόμαστε?Μήπως τελικά δεν είμαστε και τελείως μόνοι, μήπως απλά αισθανόμαστε έτσι?Ποιοί είναι γύρω μας? Τι ακριβώς έχουμε παρεξηγήσει?
ΜΟΝΑΞΙΑ:Το χρονικό μιας σχέσης.

La SereNiSsiMa

tango is life

none

Φέτος χτύπησε από νωρίς η αλλεργία. ΑΑΑΨΟΥΥ!!!
Κλείσε το παράθυρο!Μπαίνει σκόνη και φτερνίζομαι.ΑΑΑΨΟΥΥ!

The world is not enough!

Φώτος από Ελλάδα και Ευρώπη

Παρίσι, Βιέννη, Σάλτσμπουργκ,Πράγα, Βουδαπέση, Μαδρίτη, Τολέδο

και

Ιθάκη, Κέρκυρα, Σαντορίνη, Δημητσάνα,Ζαχλωρού, Ριο,Κόρινθος

και ένα tango για να τα ενώνει...

17 Νοεμβρίου σήμερα

Το ποιήμα είναι του Αζίζ Νεσίν, ποιητή από τη γειτονική Τουρκία. Ονομάζεται
"Σώπα"

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε «σώπα».
Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε: «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»
Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ... σώπα!».
Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,«τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,«θα βρεις το μπελά σου, σώπα».
Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι «μη χώνεις τη μύτη σου παντού,κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα».
Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική καιήξερε να σωπαίνει. Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε «σώπα».
Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε «μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα».Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,με τους γείτονες, μας ένωνε, όμως, το «σώπα».
Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο. Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι. Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.Φτιάξαμε το σύλλογο του «σώπα».

και μαζευτήκαμε πολλοί
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγγή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Εύκολα, μόνο με το «σώπα».
Μεγάλη τέχνη αυτό το «σώπα».

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου και κάν’ την να σωπάσει.Κόψ’ την σύρριζα. Πέτα την στα σκυλιά. Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.
Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες. Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς. Χωρίς να μιλάς, να λες «έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς»
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.
Και δεν θα μιλάς, θα γίνεις φαφλατάς,θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .
Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ’ την αμέσως. Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγγός.
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου,
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα 'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει: ΜΙΛΑ!...»

Blogo παίγνιο Νο1

-13-

1)Ποιο μυστικο θα ηθελες περισσοτερο να ξερεις?
Is there a God above us?????
2)Ποσους ανθρωπους του αντιθετου φυλου εχεις αγαπησει πραγματικα;
5
3)Αναγκαζεσαι να αλλαξεις το ονομα σου.Τι ονομα θα διαλεγες?
Δομίνικος Θεοτοκόπουλος
4)Τι θα χαραζες στην ταφοπετρα σου;(φτου φτου φτου!)
χους ην και εις χουν απελεύσητω
5)Διαλεξε ενα παραμυθι που πιστευεις οτι σου ταιριαζει απολυτα!
Εκείνο με τα βλαμμένα που έφαγαν το σπίτι. Κι εγώ το ίδιο θα έκανα στη θέση τους!
6)Διαλεξε καινουριους γονεις
Ν διαλέξω καινούριους θείους?
7)Γραψε τα τελευταια διασημα λογια σου!
αααχχχχ!!!!
8)Αν ησουν συγγραφεας ποιος θα ηταν ο τιτλος του πρωτου σου μυθιστορηματος;
Been there done that...
9)Αν ησουν αυτοκινητο τι μαρκα θα ησουν;
Toyota Avensis, με το εφάπαξ δημοσίου υπαλλήλου
10)Αν ησουν αγριο ζωο τι θα ησουν;
Σκορπιός
11)Για τι πραγμα μετανιωνεις περισσοτερο;
που μερικές φορές βαριέμαι
12)Πες κατι για το οποιο θα ηθελες να σε θυμουνται
Για οτιδήποτε
13)Θα θυσιαζες τη ζωη σου για καποιον
οχι!

En Tus Brazos

Από το ταξίδι στο Buenos Aires.

Σημείωσις Νο1: Το cafe "Tortoni", είναι ένα διάσημο καφενείο στο κέντρο του Β.Α. Παλαιότερα εκεί σύχναζαν όλα τα μεγάλα ονόματα της τέχνης (Lorca, Gardel κλπ)ώστε έγινε συνώνυμο της κουλτούρας της πόλης. Σήμερα, εκτός από τις πολύ ωραίες λιχουδιές που μπορεί να δοκιμάσει κανεις, μπορεί επίσης να παρακολουθήσει κάποια παράσταση tango που φιλοξενεί το θεατράκι τού cafe. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το μουσειακό τμήμα τού "Tortoni", ένα μικρό δωματιάκι δηλαδή,στο οποίο φυλάσσεται όλη την πολιτιστική παράδοση των porteños (όπως λέγονται οι κάτοικοι του ΒΑ).

Σημείωσις Νο2: Η Boca είναι (ή καλύτερα ήταν) η φτωχογειτονιά του ΒΑ. Πλέον, τουριστικό αξιοθέατο. Στη Boca γεννήθηκε το tango, μέσα στα χαμετυπεία και τα βρώμικα σοκάκια όπως το Caminito. Στη Boca έμεναν οι μετανάστες που έρχονταν από την Ευρώπη. Τα πρώτα tango τραγούδια που γράφτηκαν εκεί, διηγούνταν την ξενιτιά, τη φτώχια και χορεύονταν μόνον από άνδρες.

Σημείωσις Νο3: O Maradona σαν αυθεντικός κάτοικος της Boca, δε θα μπορούσε πουθενά αλλού να ξετυλίξει το ταλέντο του, παρά μόνο στη Boca Juniors!

Σημείωσις Νο4: Το μεταλλικό λουλούδι (Floralis Generica),τοποθετημένο στην πλατεία των Ηνωμένων Εθνών, ανοίγει τα σιδερένια πέταλά του με τις πρώτες ακτίνες του ηλίου και κλείνει ξανά με το δειλλινό.

Σημέιωσις Νο5: "Milonga" είναι είδος χορού tango, πιο γρήγορος και πιο χαρούμενος. Milonga επίσης ονομάζεται και η βραδυά που μαζεύονται όλοι να χορέψουν tango. Πως εμείς στην Ελλάδα, for example, πηγαίνουμε στα πανηγύρια να ακούσουμε πανηγυρτζίδικα, οι αργεντινοι πηγαίνουν σε Milongas για να ακούσουν και να χορέψουν tango.

Σημείωσις Νο6: Στο 1:40 η γέφυρα του Καλατράβα (ναι, του ίδιου που έφτιαξε και τη στέγη σε μας..)

Σημείωσις Νο7:Στο 3:21 γράφοντας "δάσκαλοι" νοείται στη φωτο το μέρος που έκανα μάθημα με τον Gustavo Naveira...

Σημείωσις Νο8: Το soundtrack, είναι διασκευή από τη Sophie Solomon (στο βιολί), του πολωνικού tango των '30 "To ostatnia niedziela" αγαπημένου tango του Lenin. Το ερμηνεύει ο Richard Hawley - πρώην μέλος των Pulp.


Τελευταία σημείωσις: Για Buenos Aires κανείς?